Χαλάνδρι 16-3-2018
Οι παθογένειες των (απαξιωμένων) κομματικο-συνδικαλιστικών
ομάδων: Συνέδρια και κινήσεις εντυπωσιασμού, στη μάχη για τη διατήρηση
προνομίων και του «παπικού αλάθητου»
_______________________________________
Αγαπητοί συνάδελφοι , αγαπητοί φίλοι
Με αφορμή τις εκλογές αντιπροσώπων για
την ΠΟΕ-ΟΤΑ, έχουμε την αίσθηση ότι η επιλογή μας – πολιτική θέση – για αποχή
από την ψηφοφορία δικαιώθηκε από τα αποτελέσματα σε όλους τους δήμους
(τουλάχιστον της Αττικής), όσο και αν αυτά δεν έγιναν γνωστά – προφανώς με την…ευγενική
προτροπή της ομοσπονδίας – ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΥΡΕΙΑ ΤΟΥΣ ΔΙΑΣΤΑΣΗ. Και
για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι:
Οι περισσότεροι σύλλογοι/σωματεία
εργαζομένων αναφέρουν τα ποσοστά των κινήσεων/συνδυασμών που πήραν μέρος στις
εκλογές, καθώς και τις έδρες που καταλαμβάνουν. Λες και αυτό είναι το ζητούμενο
για τους εργαζόμενους. Λες και η συμμετοχή στο επερχόμενο και κάθε επόμενο
συνέδριο της ποε οτα είναι η λύση στα προβλήματα της τοπικής αυτοδιοίκησης.
Μόνο κάποιοι – μετρημένοι στα δάχτυλα
του ενός χεριού – σύλλογοι εργαζομένων αναφέρουν στις ανακοινώσεις τους ΟΛΑ ΤΑ
ΣΤΟΙΧΕΙΑ συμμετοχής στις εκλογές. Δηλαδή, ΠΟΣΟΙ
ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ (στον κάθε δήμο) και ΠΟΣΟΙ – ΤΕΛΙΚΑ –
ΨΗΦΙΣΑΝ! Για να μιλάμε με ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ
ΣΤΟΙΧΕΙΑ και όχι με «φωτεινές ταμπέλες» πανηγυρισμών και φανφαρονισμού.
Ποιος,
όμως, έχει το θάρρος να καταγράψει την ΑΠΟΧΗ και την ΑΠΑΞΙΩΣΗ της ποε οτα και
των παρατάξεων που συμμετέχουν σε αυτή;