Ωρολογιακές βόμβες στην προσπάθεια της κυβέρνησης και της Ε.Ε. για την επίτευξη συμφωνίας εθελοντικής συμμετοχής ιδιωτών σε πρόγραμμα ανταλλαγής-επιμήκυνσης των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου θέτει, κατά ανεξήγητο τρόπο, ο ίδιος ο υπουργός Οικονομικών Ευ. Βενιζέλος.
Σύμφωνα με εγκυρότατες πηγές της «δ» ο κ. Βενιζέλος (σε αντίθεση με τα επίσημα Συμπεράσματα της Συνόδου της 21ης Ιουλίου) εξηγεί στους ξένους αποδέκτες της επιστολής-πρόσκλησης συμμετοχής στο πρόγραμμα ότι η χρηματοδότηση από τους επίσημους φορείς, την Ε.Ε. και το ΔΝΤ, δεν είναι βέβαιη, αλλά θα γίνει μόνον όταν υπάρξουν δεσμεύσεις των ιδιωτών! Προσθέτει, επίσης, ότι ανεξάρτητα από τη στάση των ιδιωτών μέρος του ελληνικού χρέους μπορεί να επαναγοραστεί με μετρητά και υπόσχεται ότι, πέρα από τις τέσσερις οικονομοτεχνικές λύσεις που σήμερα προτείνει δημοσίως η ελληνική κυβέρνηση, θα υπάρξουν κι άλλοι, «τελικοί» όροι, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο παρανόησης (;) για ξεχωριστές, κατά περίπτωση, μυστικές συμφωνίες!
Αντίθετα, στην ανώδυνη περίληψη της επιστολής Βενιζέλου, που δημοσιοποίησε η κυβέρνηση μέσω του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων, αναφέρεται απλώς ότι η συμφωνία θα ισχύσει αν συμμετάσχει το 90% των κατόχων ομολόγων, ενώ παρατίθενται οι τέσσερις εναλλακτικές τεχνικές λύσεις που, στην πραγματικότητα, δεν ισοδυναμούν με τους τελικούς όρους.
- Το κείμενο της επιστολής
Η επιστολή του κ. Βενιζέλου έχει έκταση πέντε σελίδων και, μολονότι απευθύνεται στους ομολόγους του και τους επικεφαλής των εποπτικών τραπεζικών αρχών σε περίπου 60 χώρες, φέρει την ένδειξη «αυστηρά εμπιστευτική». Προφανής σκοπός είναι το πραγματικό περιεχόμενό της να τηρηθεί μυστικό από τη Βουλή και οι ενδιαφερόμενοι Ελληνες πολίτες να μείνουν στις εντυπώσεις από την περίληψη που δόθηκε στο Αθηναϊκό Πρακτορείο.
Κατά τις ίδιες έγκυρες πηγές της «δ» τα κύρια σημεία της επιστολής είναι τα ακόλουθα:
- 1. Ο αναπληρωτής πρωθυπουργός της Ελλάδας, διαπράττοντας μια γκάφα τεραστίου μεγέθους, προχωρεί σε μια πρωτοφανή, δυσμενέστατη ερμηνεία των Συμπερασμάτων της 21ης Ιουλίου.
Ενώ στα Συμπεράσματα οι ηγέτες της Ε.Ε. δέχονται ότι «συμφωνούμε να υποστηρίξουμε ένα νέο πρόγραμμα για την Ελλάδα, μαζί με το ΔΝΤ και την εθελοντική συνεισφορά του ιδιωτικού τομέα», ο κ. Βενιζέλος γράφει ότι «ο επίσημος τομέας μπορεί να αναμένεται ότι θα παρέξει νέα χρηματοδότηση στην Ελλάδα, όπως περιγράφεται στη Δήλωση της 21ης Ιουλίου, αλλά μόνον όταν υπάρχουν δεσμεύσεις από τους ιδιώτες πιστωτές της Ελλάδας ότι θα υποστηρίξουν τη βιωσιμότητα της ελληνικής δημοσιονομικής κατάστασης».
Δηλαδή, με την επιστολή Βενιζέλου, αντί η ελληνική πλευρά να επιμείνει ότι η Ε.Ε. εγγυάται την επίσημη χρηματοδότηση από την ίδια και το ΔΝΤ (και ίσως ανεξάρτητα από τους ιδιώτες), ομολογεί ότι αυτή δεν θα γίνει, αν δεν υποστηριχθεί από τους -άγνωστους και ξένους- κατόχους ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου! Ως τώρα η επίσημη κυβερνητική γραμμή ήταν ότι «θα είναι σημαντικός και ο ρόλος των ιδιωτών».
- 2. Ο κ. Βενιζέλος σημειώνει (σε αντίθεση με τον επείγοντα και αποφασιστικό τόνο που δίνει η κυβέρνηση) ότι, προς το παρόν, ζητείται «μια ένδειξη (σ.σ.: όχι δέσμευση) των θεσμικών κατόχων» ελληνικών ομολόγων. Προσθέτει, επίσης, ότι «οποιαδήποτε απόφαση λάβετε, για να συμμετάσχετε σε μια τέτοια εθελοντική συναλλαγή, θα πρέπει να βασίζεται στους τελικούς όρους του μνημονίου προσφοράς και όχι στους όρους της παρούσας αίτησης πληροφοριών» (σ.σ.: όλα αυτά, ενώ η κυβέρνηση υποτίθεται ότι βιάζεται να διασφαλίσει τη συμφωνία και ότι επιδιώκει διαφάνεια με τη δημοσιότητα και έγκριση μόνον των τεσσάρων εναλλακτικών λύσεων).
- 3. Ο υπουργός Οικονομικών προσθέτει ότι «ξεχωριστά, μια επαναγορά, σε ρευστό, του ελληνικού δημόσιου χρέους (συμπεριλαμβανομένων ορισμένων κρατικών τίτλων μη επιλέξιμων προς συμμετοχή στην εθελοντική συμφωνία), που αναφέρεται στη Δήλωση της 21ης Ιουλίου, μπορεί να πραγματοποιηθεί παράλληλα με τη συναλλαγή που περιγράφεται σε αυτή την επιστολή». «Ωστόσο», συνεχίζει ο κ. Βενιζέλος, «αυτή η, εν δυνάμει, επαναγορά δεν αποτελεί μία από τις [τέσσερις] επιλογές που αποτελούν αντικείμενο της τρέχουσας αίτησης πληροφοριών».
Σημειώνεται ότι στα επίσημα Συμπεράσματα της Συνόδου Κορυφής της Ευρωζώνης της 21ης Ιουλίου έχει ενταχθεί όντως, αλλά… σε υποσημείωση της 5ης παραγράφου, μια αναφορά σε δυνατότητα επαναγοράς χρέους 12,6 δισεκατομμυρίων ευρώ. Ωστόσο, ενώ στην υποσημείωση της Ε.Ε. δεν δίδονται περαιτέρω λεπτομέρειες ούτε και εγγυήσεις για τις πηγές χρηματοδότησης, η επιστολή Βενιζέλου δίδει έμφαση σε αυτήν την αοριστία και τη θέτει, σχεδόν, σε ίδια μοίρα με το πρόγραμμα της εθελοντικής συμμετοχής ιδιωτών. Η μοναδική ερμηνεία που δίδουν καλά πληροφορημένες τραπεζικές πηγές είναι ότι, ενδεχομένως, το υπουργείο Οικονομικών να ήθελε να προκαταλάβει μελλοντικές νομικές αιτιάσεις κατόχων ομολόγων που δεν θα ενταχθούν στο πρόγραμμα, αλλά με τη διατύπωση του κ. Βενιζέλου τα πράγματα γίνονται χειρότερα.
4. Σε αντίθεση με τις διαβεβαιώσεις περί διαφάνειας, ο κ. Βενιζέλος υπογραμμίζει στους αποδέκτες της επιστολής του ότι οι απαντήσεις τους «θα τηρηθούν αυστηρά εμπιστευτικές» και ότι «μόνο συγκεντρωτικά στοιχεία θα είναι διαθέσιμα στην Ελλάδα και στα άλλα εμπλεκόμενα μέρη».
Το ερωτήματα που προκύπτουν είναι πολλά: Γιατί ο κ. Βενιζέλος κάνει διαχωρισμό μεταξύ των ήδη γνωστών κατόχων ομολόγων (όπως οι τράπεζες στην Ελλάδα και την Ε.Ε.) και όσων το αποκρύπτουν (σε διάφορα funds και περίεργους φορείς, ακόμα και σε φορολογικούς παραδείσους); Ποιος θα κάνει την επιλογή των συγκεντρωτικών και μη στοιχείων που θα είναι διαθέσιμα και σε τρίτους;
Δεν υπονομεύεται, με αυτή την περίεργη μυστικότητα, η αξιοπιστία της διαδικασίας; Δεν ευνοούνται οι άγνωστοι κάτοχοι έναντι των γνωστών;
του Αλέξη Κίσσαβου, από την εφημερίδα "Δημοκρατία", 20/8/2011
