21 Αυγ 2011

ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ : Όλα στα μέτρα των επιχειρηματικών ομίλων

Δουλειά όποτε θέλουν οι εργοδότες, για όσο έχουν ανάγκη τον εργαζόμενο και απολύσεις χωρίς κόστος

«Εδώ και δύο δεκαετίες και πλέον αναπτύσσονται στην αγορά εργασίας νέες μορφές απασχόλησης κατ' απόκλιση από τον παραδοσιακό τρόπο απασχόλησης, με όλο και μεγαλύτερο αυξανόμενο αριθμό εργαζομένων. Ο παραδοσιακός τύπος σύμβασης εργασίας πλήρους απασχόλησης για αόριστο χρόνο σε συγκεκριμένο εργοδότη, με σταθερό ωράριο και σταθερό μισθό, έπαψε να είναι κυρίαρχος».
«Οι ευέλικτες σχέσεις εργασίας ανθούν. Σε όλες τις χώρες της Ευρώπης οι συμβάσεις έργου, μερικής απασχόλησης, προσωρινής απασχόλησης, δανεισμού εργαζομένων, ορισμένου χρόνου, τηλεργασίας, ετοιμότητας εργασίας ή εργασία μετά από κλήση ή τηλε-ετοιμότητα ή συνδυασμός αυτών, συνιστούν τη νέα πραγματικότητα στην αγορά εργασίας».
Τα παραπάνω αποσπάσματα περιέχονται μεταξύ άλλων στην Εισηγητική Εκθεση του νόμου του 2010 του ΠΑΣΟΚ με τον προκλητικό τίτλο «εγγυήσεις κατά της εργασιακής ανασφάλειας και άλλες διατάξεις» και διαμηνύουν ότι η μόνιμη και σταθερή δουλειά αποτελεί πλέον παρελθόν.
Οι μεγαλοεπιχειρηματίες, με τη βοήθεια της κυβέρνησης, φορτώνουν όλο το κόστος της δικής τους καπιταλιστικής κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων. Ολα τα προηγούμενα χρόνια ΠΑΣΟΚ και ΝΔ νομοθετούσαν για να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα και η κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων. Το αποτέλεσμα; Ολο και πιο φθηνοί, πιο ευέλικτοι εργαζόμενοι. Τώρα, σε συνθήκες κρίσης, ο «λογαριασμός» πάει ξανά στους εργαζόμενους. Οι ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις τα τελευταία δύο χρόνια είναι καταιγιστικές. Το ζητούμενο για τα μονοπώλια είναι να βγουν πιο ενισχυμένα από την κρίση και το εργασιακό τοπίο που θα έχει διαμορφωθεί να είναι πιο «μαύρο» από ποτέ.
Η ευελιξία της εργασίας είναι ένα σωστό χρυσωρυχείο για τη μεγαλοεργοδοσία. Με αυτόν τον τρόπο, προσαρμόζουν την εργατική δύναμη - τους παραγωγούς όλου του πλούτου - πλήρως στις ανάγκες της καπιταλιστικής παραγωγής, που είναι άναρχη και απρόβλεπτη. Οι συνέπειες είναι τραγικές για τους εργαζόμενους και κατ' επέκταση για τη ζωή της λαϊκής οικογένειας. Στα πιο «τρελά όνειρα» των μεγαλοεπιχειρηματιών ο εργαζόμενος δουλεύει όποτε αυτοί έχουν ανάγκη, απολύεται χωρίς κόστος, κοστίζει όσο το δυνατόν λιγότερα. Αυτόν τον εφιάλτη για τους εργαζόμενους έχει κάνει πραγματικότητα και η σημερινή κυβέρνηση.
Με τα νομοσχέδια που ψηφίστηκαν από τη σημερινή κυβέρνηση, μεταξύ άλλων, επιβάλλονται:

Υπερδιπλασιασμός του αριθμού των εργαζομένων που μπορούν να απολύονται κάθε μήνα.

Μείωση στο 50% των αποζημιώσεων σε περίπτωση απόλυσης.

Μείωση της αμοιβής στο 80% του κατώτερου μισθού και μεροκάματου για τους νέους κάτω των 25 ετών. Κατάργηση έτσι και της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.

Με το πρόσχημα της μαθητείας 15χρονα και 16χρονα παιδιά θα αμείβονται με το 70% των κατώτερων μισθών και δε θα καλύπτονται από την εργατική νομοθεσία.

Κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων, αντικατάσταση με τις Ειδικές Επιχειρησιακές Συμβάσεις με μείωση μισθών και συρρίκνωση εργασιακών δικαιωμάτων.

Παραπέρα μείωση των υπερωριακών αποδοχών πλέον αυτής που επιβλήθηκε με το νόμο 3863/2010.

Ενίσχυση της διευθέτησης του χρόνου εργασίας και άρα την υπονόμευση του 8ωρου και 7ωρου.

Επέκταση της δοκιμαστικής περιόδου για τους νεοπροσλαμβανόμενους από τους 2 στους 12 μήνες. Αυτό σημαίνει ότι οι εργοδότες ελεύθερα και χωρίς ούτε ένα ευρώ αποζημίωσης θα απολύουν εργαζόμενους και θα τους ανακυκλώνουν με νέους, τους οποίους και αυτούς θα μπορούν να απολύουν χωρίς την παραμικρή υποχρέωση.

Κατάργηση της διάταξης που προβλέπει την επέκταση μιας κλαδικής συλλογικής σύμβασης και στους εργαζόμενους επιχειρήσεων που οι ιδιοκτήτες τους δεν εκπροσωπούνται στη διαπραγμάτευση.

Επιπλέον ενισχύθηκαν:

Η «ενοικίαση» εργαζομένων μέσω των Επιχειρήσεων Προσωρινής Απασχόλησης (ΕΠΑ), η αθλιότητα δηλαδή οι εργάτες να ενοικιάζονται σαν αντικείμενα, προκειμένου οι επιχειρήσεις να αποσπούν μεγαλύτερο κέρδος. Σήμερα, υπολογίζονται σε πάνω από 100.000 οι εργάτες και εργάτριες που πωλούνται σε άλλες εταιρείες απ' αυτές που προσλαμβάνονται και γίνονται θύματα της πιο σκληρής εκμετάλλευσης.

Η εργασία με «μπλοκάκι» που εξασφαλίζει στην εργοδοσία φτηνό εργατικό δυναμικό, χωρίς δώρα, επιδόματα, πολυετίες κ.λπ. Η διαθεσιμότητα, με την οποία οι επιχειρήσεις μπορούν να προχωρούν σε μείωση των ημερών εργασίας, ανάλογα με τις ανάγκες τους και τον κύκλο της παραγωγής τους.
Το όπλο αυτό, ειδικά σε περιόδους κρίσης, είναι μια από τις κλασικές μεθόδους, το κεφάλαιο να μετακυλίει τις συνέπειες της κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων.

Η εκ περιτροπής εργασία, με την οποία η εργοδοσία μπορεί να απειλεί με απόλυση τον εργάτη και να του επιβάλλει μειωμένη απασχόληση κατά τη διάρκεια του ημερολογιακού έτους ή μιας συγκεκριμένης περιόδου. Ο χρόνος εφαρμογής της εκ περιτροπής εργασίας, δηλαδή η περίοδος κατά την οποία ο εργοδότης μπορεί να εφαρμόζει τα τριήμερα και τετραήμερα, αυξήθηκε από τους 6 στους 9 μήνες.

Η διευθέτηση του χρόνου εργασίας, που, στην πράξη, σημαίνει την κατάργηση του σταθερού ημερήσιου χρόνου του 8ωρου ή 7ωρου. Το όπλο αυτό στα χέρια των επιχειρήσεων επιτρέπει την προσαρμογή των ωραρίων εργασίας στις ανάγκες της επιχείρησης και μετατρέπει τον εργάτη σε μια «μηχανή» που λειτουργεί σύμφωνα με τις επιταγές της.

Η μερική απασχόληση, μια διαδεδομένη μορφή υποαπασχόλησης που λειτουργεί πάντα προς όφελος του εργοδότη και ανάλογα με τις «τρύπες» που θέλει να καλύπτει στην επιχείρησή του. Επιπλέον, οι εργαζόμενοι με μερική απασχόληση θα υποχρεώνονται σε πρόσθετη εργασία χωρίς να λαμβάνουν το 10% της προσαύξησης για υπερωριακή απασχόληση. Την ίδια στιγμή, καταργήθηκε η αύξηση κατά 7,5% της αμοιβής του εργαζόμενου, όταν αυτός απασχολούνταν λιγότερες από 4 ώρες.

Νομιμοποιήθηκε η απαίτηση της εργοδοσίας να απασχολούν και έκτη μέρα τους εργαζόμενους, καταπατώντας τις ΣΣΕ και καταργώντας το 5ήμερο - 40ωρο. Η προσαύξηση του μεροκάματου για την έκτη μέρα είναι μόλις 30%, ενώ από αυτήν την προσαύξηση εξαιρούνται οι εποχιακά εργαζόμενοι σε ξενοδοχειακές και επισιτιστικές επιχειρήσεις! Δηλαδή, στο συγκεκριμένο κλάδο επιβάλλει την έκτη μέρα δουλειάς, χτυπάει την ΣΣΕ (που προβλέπει 5ήμερο - 40ωρο), καταργεί επί της ουσίας το ρεπό και προβλέπει την καταβολή και μόνο του μεροκάματου! Το παραπάνω, σε συνδυασμό με την απαλλαγή των ξενοδόχων και την κάλυψη των ασφαλιστικών εισφορών από τον ΟΑΕΔ των εποχιακά απασχολούμενων στον κλάδο, επιφέρει τεράστια κέρδη στους μεγαλοξενοδόχους που τρίβουν ήδη τα χέρια τους.

της Ελένης Μαίλη, από την εφημερίδα "Ριζοσπάστης", 21/8/2011