20 Σεπ 2011

Προωθείται το δημοψήφισμα. Ο κ. Παπανδρέου φέρεται να το εξετάζει ως μοχλό νομιμοποίησης της κυβερνητικής πολιτικής

Στη διενέργεια δημοψηφίσματος το συντομότερο δυνατόν προσανατολίζεται η κυβέρνηση, προκειμένου να εκτονώσει την πολιτική πίεση που της ασκείται από κάθε πλευρά τις τελευταίες ημέρες. Αν και το ερώτημα δεν έχει γίνει ακόμη γνωστό, περιγράφεται πως βασικά θα ζητείται από τους πολίτες να εγκρίνουν ή όχι τον δρόμο που, βάσει του Μεσοπρόθεσμου και της δημοσιονομικής προσαρμογής, έχει χαραχθεί από τους δανειστές μας.
Πρακτικά, θα πρόκειται για ένα ερώτημα υπέρ ή κατά της λύσης μέσα στο ευρώ ή εναντίον αυτής, όπως είχαν εισηγηθεί ήδη από το καλοκαίρι στον κ. Γ. Παπανδρέου ορισμένοι στενοί συνεργάτες του. Σε περίπτωση που το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος είναι αρνητικό, η κυβέρνηση θα οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρες εκλογές. Το νομοσχέδιο για τη διενέργεια δημοψηφίσματος κατατέθηκε μάλιστα χθες στη Βουλή.
Όλη αυτή η κινητικότητα καθιστά -πέραν κάθε αμφιβολίας- σαφές ότι η κυβέρνηση έχει πλέον αγγίξει τα όρια των πολιτικών αντοχών της. Οι πιέσεις των δανειστών μας για τήρηση των συμφωνηθέντων του Μεσοπρόθεσμου είναι η μια πλευρά του νομίσματος. Η άλλη πλευρά αφορά την κοινωνία, τον αποδέκτη δηλαδή των μέτρων που λαμβάνονται και τον φόβο ότι η κλιμακούμενη ανεργία σε συνδυασμό με την ύφεση θα οδηγήσουν σε σοβαρές κοινωνικές εντάσεις με ό, τι αυτό συνεπάγεται για τη διεθνή θέση της χώρας. Δεν είναι τυχαίο ότι για πρώτη φορά τέθηκε με τόση ένταση στην κυβερνητική επιτροπή της Κυριακής το ενδεχόμενο προκήρυξης εκλογών από αρκετούς υπουργούς.

Αντιστάσεις στην Κ.Ο.

Οι υπουργοί, εκτός από την αυτονόητη πίεση που δημιουργεί η προοπτική για ξήλωμα του κράτους, αντιλαμβάνονται ότι μέτρα όπως η επέκταση της εφεδρείας (ενδεχομένως και διπλασιασμός) συναντούν σοβαρές αντιστάσεις και στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, μέλη της οποίας εμφανίζονται απρόθυμα να εγκρίνουν περαιτέρω σκληρά μέτρα. Την αβεβαιότητα ενίσχυσε και η εσπευσμένη επιστροφή του κ. Γ. Παπανδρέου από το Λονδίνο, μετά τη γνωστοποίηση των δυσμενών εξελίξεων στο Βρότσλαφ, από τον κ. Ευ. Βενιζέλο. Το ζήτημα των εκλογών με το επερχόμενο δημοψήφισμα συνέδεσε πρώτος στην προχθεσινή κυβερνητική επιτροπή ο κ. Χ. Καστανίδης, ο οποίος πρακτικά προανήγγειλε τι ακριβώς ακολουθεί. Οτι δηλαδή αρνητική απάντηση σε δημοψήφισμα θα σημάνει εκλογές. Ο κ. Κ. Σκανδαλίδης, αντιθέτως, παρέκαμψε τη λογική του δημοψηφίσματος και απηύθυνε παραίνεση για άμεση προσφυγή σε πρόωρες εκλογές, καθώς, όπως είπε, η κυβέρνηση δεν διαθέτει επαρκή νομιμοποίηση για τη λήψη και άλλων μέτρων. Η κ. Αννα Διαμαντοπούλου εξέφρασε -όπως και άλλοι συνάδελφοί της -την ανησυχία για τη συνοχή της Κ. Ο. και έθεσε ζήτημα αναζήτησης ευρύτερων συναινέσεων, έχοντας πάντα κατά νου την περίπτωση του νομοσχεδίου για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Τούτο ερμηνεύθηκε από τον πρωθυπουργό ως νύξη για την υπερψήφιση νόμων (όπως λ. χ. το ενιαίο μισθολόγιο και το φορολογικό) με ειδική πλειοψηφία των 180, κάτι το οποίο η κ. Διαμαντοπούλου θεωρεί ως πιθανότητα που δεν θα πρέπει να παραβλέπεται.
Ο κ. Α. Λοβέρδος συνέδεσε την όποια σκέψη για πρόωρες εκλογές με τις πιθανότητες χρεοκοπίας. Εν ολίγοις συμφώνησε με τις εκλογές, μόνο με την προϋπόθεση ότι αν προκηρυχθούν, τούτο δεν θα σημάνει και άμεση χρεοκοπία. Κατά των εκλογών τάχθηκε με κατηγορηματικό τρόπο ο κ. Ι. Ραγκούσης, ο οποίος μάλιστα ζήτησε να γνωστοποιηθεί στους βουλευτές ολόκληρο το πακέτο των μέτρων που πρέπει να ληφθούν, ώστε να κατανοήσουν ότι η καταψήφισή του θα οδηγούσε τη χώρα στη χρεοκοπία.
Οι υπουργοί που έθεσαν το ζήτημα της Κ.Ο. έχουν βέβαια εικόνα όσων σκέφτονται και συζητούν οι βουλευτές. Ενδεικτικό του πόσο έχει προχωρήσει η συζήτηση στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος είναι ότι πλέον πολλοί βουλευτές επικροτούν ως μοναδική λύση τη συγκυβέρνηση για ένα σύντομο χρονικό διάστημα και έπειτα την προκήρυξη εκλογών. Αλλοι βλέπουν ως μοναδική λύση το «άλμα προς τα εμπρός», να κάνει δηλαδή η κυβέρνηση όσα δεν υλοποίησε τους τελευταίους μήνες, προκειμένου να πείσει τους δανειστές για τις προθέσεις της. Ενδεικτικό παράδειγμα χθες ο κ. Χρ. Πρωτόπαπας, ο οποίος ζήτησε (Φλας) μείωση του κράτους και δη «το κλείσιμο επιχειρήσεων οι οποίες τελικά δεν προσφέρουν τίποτα στην ανάπτυξη και την προοπτική της χώρας».

του Βασίλη Νέδου, από την εφημερίδα "Η Καθημερινή", 20/9/2011