Δραστική μείωση μισθών 15% κατά μέσο όρο σε ιδιωτικό (επιχειρησιακές συμβάσεις) και δημόσιο τομέα (μέσω νέου μισθολογίου) και αντίστοιχη μείωση των (επικουρικών) συντάξεων, που μπορεί να φθάσει και το 30% σε περίπτωση που οι αναλογιστικές μελέτες, οι οποίες έχουν ξεκινήσει ήδη να εκπονούνται από ιδιωτικές εταιρείες αποδείξουν τη μη βιωσιμότητα του ταμείου σε βάθος χρόνου. Ταυτόχρονα, αν δεν επιτευχθεί η μείωση του κόστους εργασίας μέσω των ειδικών επιχειρησιακών συμβάσεων ή άλλων συμφωνιών σε επίπεδο επιχείρησης (δηλαδή ατομικές συμβάσεις), θα υπάρξει διορθωτική παρέμβαση (δηλαδή νέος νόμος) από τον Ιούνιο. Στην ίδια κατεύθυνση, θα πρέπει να υπάρξει πλήρης και ελεύθερη συμφωνία για ευελιξία (ωράριο εργασίας, διευθέτηση, συμβάσεις ορισμένου χρόνου) σε κάθε επιχείρηση.
Αυτές, σε αδρές γραμμές, είναι οι (νέες) δεσμεύσεις που ανέλαβε να υλοποιήσει η κυβέρνηση στο (4ο) αναθεωρημένο Μνημόνιο, που συνοδεύεται από τη σαφή υπόμνηση της τρόικας για αντίσταση (της κυβέρνησης) "στα κεκτημένα συμφέροντα", όπως είναι η ακριβής μετάφραση.
Στο επικαιροποιημένο Μνημόνιο ανοίγει νέος κύκλος γενικευμένης μείωσης των συντάξιμων αποδοχών, καθώς υπογραμμίζεται: "Με σκοπό τον περιορισμό των αυξήσεων των δαπανών για τις συντάξεις σε ποσοστό μικρότερο του 2,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2060, διατηρούμε την ετοιμότητά μας, εάν χρειαστεί, να προσαρμόσουμε περαιτέρω τις παραμέτρους των κυριότερων συνταξιοδοτικών ταμείων". Πάντως οι όποιες παρεμβάσεις σε εγχώριο επίπεδο θα έχουν ως μπούσουλα το αναμενόμενο Ευρωπαϊκό Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητος, το οποίο προβλέπει την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης τουλάχιστον στα 67 και την κατάργηση της όποιας σύνδεσης των μισθολογικών αυξήσεων με το ύψος του.
Να σημειωθεί ότι άτυπη δέσμευση έναντι της τρόικας να... απόσχει η υπουργός Εργασίας από τη δυνατότητα να επεκτείνει τις συμφωνίες από το κλαδικό επίπεδο στο επιχειρησιακό (ήδη εκκρεμούν 67 τέτοιες συμβάσεις που έχουν συμφωνηθεί σε κλαδικό επίπεδο) θα αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης της κας Κατσέλη με τη ΓΣΕΕ και τους εργοδότες. Η υπουργός με επιστολή της επισημαίνει την ανάγκη αναβάθμισης του ΑΣΕ (Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας) που γνωμοδοτεί για την αναγκαιότητα επέκτασης των συμβάσεων, διαπιστώνοντας "ότι κατά κανόνα δεν υπάρχουν αιτιολογημένες και τεκμηριωμένες απόψεις", θέτοντας επίσης ζήτημα αντιπροσωπευτικότητας, δηλαδή να καλύπτει μια κλαδική σύμβαση ποσοστό μεγαλύτερο του 51% των επιχειρήσεων που ορίζει ο Ν.1876/90. Ωστόσο η ενθάρρυνση εργοδοτών να διαπραγματεύονται σε επίπεδο επιχείρησης (αποχωρώντας ουσιαστικά από ομοιοεπαγγελματικές ενώσεις) καθιστά άνευ αντικειμένου οποιαδήποτε αναβάθμιση του ΑΣΕ.
Αυτές, σε αδρές γραμμές, είναι οι (νέες) δεσμεύσεις που ανέλαβε να υλοποιήσει η κυβέρνηση στο (4ο) αναθεωρημένο Μνημόνιο, που συνοδεύεται από τη σαφή υπόμνηση της τρόικας για αντίσταση (της κυβέρνησης) "στα κεκτημένα συμφέροντα", όπως είναι η ακριβής μετάφραση.
Στο επικαιροποιημένο Μνημόνιο ανοίγει νέος κύκλος γενικευμένης μείωσης των συντάξιμων αποδοχών, καθώς υπογραμμίζεται: "Με σκοπό τον περιορισμό των αυξήσεων των δαπανών για τις συντάξεις σε ποσοστό μικρότερο του 2,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2060, διατηρούμε την ετοιμότητά μας, εάν χρειαστεί, να προσαρμόσουμε περαιτέρω τις παραμέτρους των κυριότερων συνταξιοδοτικών ταμείων". Πάντως οι όποιες παρεμβάσεις σε εγχώριο επίπεδο θα έχουν ως μπούσουλα το αναμενόμενο Ευρωπαϊκό Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητος, το οποίο προβλέπει την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης τουλάχιστον στα 67 και την κατάργηση της όποιας σύνδεσης των μισθολογικών αυξήσεων με το ύψος του.
Να σημειωθεί ότι άτυπη δέσμευση έναντι της τρόικας να... απόσχει η υπουργός Εργασίας από τη δυνατότητα να επεκτείνει τις συμφωνίες από το κλαδικό επίπεδο στο επιχειρησιακό (ήδη εκκρεμούν 67 τέτοιες συμβάσεις που έχουν συμφωνηθεί σε κλαδικό επίπεδο) θα αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης της κας Κατσέλη με τη ΓΣΕΕ και τους εργοδότες. Η υπουργός με επιστολή της επισημαίνει την ανάγκη αναβάθμισης του ΑΣΕ (Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας) που γνωμοδοτεί για την αναγκαιότητα επέκτασης των συμβάσεων, διαπιστώνοντας "ότι κατά κανόνα δεν υπάρχουν αιτιολογημένες και τεκμηριωμένες απόψεις", θέτοντας επίσης ζήτημα αντιπροσωπευτικότητας, δηλαδή να καλύπτει μια κλαδική σύμβαση ποσοστό μεγαλύτερο του 51% των επιχειρήσεων που ορίζει ο Ν.1876/90. Ωστόσο η ενθάρρυνση εργοδοτών να διαπραγματεύονται σε επίπεδο επιχείρησης (αποχωρώντας ουσιαστικά από ομοιοεπαγγελματικές ενώσεις) καθιστά άνευ αντικειμένου οποιαδήποτε αναβάθμιση του ΑΣΕ.
του Α. Πετρόπουλου, από την εφημερίδα "Η Αυγή της Κυριακής", 27/2/2011
