Νίκη με... μισό γκολ, σύμφωνα με την ποδοσφαιρική διάλεκτο, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η χθεσινή δικαίωση των συμβασιούχων, αλλά... νίκη. Που ήρθε έπειτα από μήνες δύσκολους, στη διάρκεια των οποίων δοκιμάστηκε η αντοχή πολλών εξ αυτών αλλά και ύστερα από δικαστικούς αγώνες, που, χθες τουλάχιστον, φάνηκε πως δεν ήταν μάταιοι.
Γι' αυτό και οι εκδηλώσεις των χιλιάδων συμβασιούχων, που χθες το πρωί είχαν κατακλύσει το χώρο μπροστά από το δικαστικό κτήριο της λεωφόρου Αλεξάνδρας, θα ταίριαζαν περισσότερο σε έναν θρίαμβο, παρά σε μια απλώς θετική εξέλιξη. Και αν αρκετοί δρόμοι στο κέντρο της πόλης είχαν κλείσει, λόγω της συγκέντρωσης, κάποιοι άλλοι «μόλις είχαν ανοίξει», όπως τόνιζαν περιχαρείς πολλοί από τους συγκεντρωθέντες, αμέσως μετά την ανακοίνωση, διά στόματος των νομικών τους εκπροσώπων, του αποτελέσματος της διάσκεψης των αρεοπαγιτών. Το 26-20 έγινε δεκτό με ζητωκραυγές, με σαμπάνιες, με δάχτυλα που σχημάτιζαν το σύμβολο της νίκης, ανεξάρτητα αν για κάποιους συμβόλιζε το τέλος μιας μεγάλης και αγωνιώδους πορείας και για κάποιους άλλους τη συνέχειά της, με περισσότερο κουράγιο όμως και ελπίδα από πριν.
«Παρά τις αρνητικές πληροφορίες που υπήρχαν, αποδείχτηκε πως στην Ελλάδα υπάρχει ακόμη δικαιοσύνη», έλεγε ο πρόεδρος του πανελλήνιου συντονιστικού οργάνου των συμβασιούχων Γιάννης Σφυράκης, ένας από τους συμβασιούχους που συνεχίζει να εργάζεται ύστερα από προσφυγή που έγινε αποδεκτή. Κάποιοι άλλοι συνάδελφοί του, όπως πέντε εργαζόμενοι στον αρχαιολογικό χώρο της Επιδαύρου, όμως, ακόμη περιμένουν την εκδίκαση της δικής τους ομαδικής προσφυγής και απλήρωτοι τους τελευταίους τρεις μήνες, επιβιώνουν με τα ελάχιστα. «Δανειζόμαστε, ξαναδανειζόμαστε αλλά για πόσο καιρό ακόμη;», αναρωτιέται η Μαρίνα από τα stage της Επιδαύρου, που προβάλλει το παράδειγμα της αδελφής της ως χαρακτηριστικό των καιρών που βιώνουμε. «Εχει σπουδάσει νοσηλεύτρια και όμως απασχολείται σε σουπερμάρκετ για να τα βγάλει πέρα».
Συνάδελφοι των εργαζομένων στην Επίδαυρο, από την αρχαία Ολυμπία, καταγγέλλουν τον απεργοσπαστικό μηχανισμό που στήθηκε, ειδικά χθες, από τη διοίκηση. «Παραμένουμε έξι μήνες απλήρωτοι», λέει ο Αλέξης Τσάμης, φύλακας αρχαιοτήτων. «Καλύπτουμε ανάγκες μόνιμου προσωπικού», συμπληρώνει ο συνάδελφός του Ηλίας Δημητρούλης. «Είναι απαράδεκτο η αρχαία Ολυμπία, ο δεύτερος, μετά την Ακρόπολη, σπουδαιότερος αρχαιολογικός χώρος της Ελλάδας, να κλείνει από τις 3 το απόγευμα, λόγω έλλειψης προσωπικού». «Περιμένουμε τους περίφημους κωδικούς από τα υπουργεία Πολιτισμού και Οικονομικών», λέει ο Χαράλαμπος Χαραλαμπόπουλος, που φαίνεται να διατηρεί επιφυλάξεις για το δικό του μέλλον αλλά και όλων των συμβασιούχων «νέας γενιάς».
«Αυτή η νίκη ανήκει στους ίδιους τους συμβασιούχους», τόνιζε ο δικηγόρος - εργατολόγος Δημήτρης Περπατάρης, ο οποίος πρόσφατα παρενέβη υπέρ της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας και της ΠΟΣΠΕΡΤ. «Πάνω απ' όλα, όμως, δημιουργείται ένα νέο δικαστικό κριτήριο, που θα "υποχρεώσει" το Δημόσιο να αναγνωρίσει τις συμβάσεις ως αορίστου χρόνου».
Λίγο αργότερα, η ευδαιμονία από την εξέλιξη της διάσκεψης των δικαστικών έδωσε ξανά τη θέση της στην αγωνιστική διάθεση: πολλοί από τους συμβασιούχους κατευθύνθηκαν στην πλατεία Κοτζιά, όπου συνάδελφοί τους από τον Δήμο Αθηναίων συνεχίζουν την κατάληψή τους για 24η ημέρα.
του Δημήτρη Ρουτσώνη, από την εφημερίδα "Ελευθεροτυπία", 15/4/2011
