Αντικρουόμενες αποφάσεις εξακολουθούν να βγάζουν τα δικαστήρια της χώρας για τους συμβασιούχους.
Εν αναμονή της απόφασης της ολομέλειας του Αρείου Πάγου χθες στο Εργατικό τμήμα του ανώτατου δικαστηρίου, αρεοπαγίτης εισηγήθηκε να δικαιωθούν δύο συμβασιούχοι του ΟΠΑΠ οι οποίοι εργάστηκαν, ο μεν πρώτος την τετραετία 1994-1998, ο δε δεύτερος τη διετία 1996-1998.
Οι δύο εργαζόμενοι προσέφυγαν στον Άρειο Πάγο ζητώντας να αναγνωριστεί ότι οι συμβάσεις τους είχαν τον χαρακτήρα αορίστου χρόνου μερικής απασχόλησης όπως προέβλεπε το Προεδρικό Διάταγμα Παυλόπουλου (164/2004).
Και ενώ ο ΟΠΑΠ απέρριψε το αίτημά τους ο αρεοπαγίτης κ. Ζιάκας πρότεινε να γίνει δεκτή η προσφυγή υποστήριζοντας ότι σύμφωνα με το πρόγραμμα του ΟΠΑΠ οι δύο συμβασιούχοι κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες του Οργανισμού. Ακόμη, τόνισε ότι οι συμβάσεις αυτές «καταχρηστικά και με σκοπό την καταστρατήγηση των διατάξεων που ρυθμίζουν τις συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου, συνάπτονται από τον ΟΠΑΠ ως συμβάσεις εργασίας μιας ημέρας, δηλαδή ορισμένου χρόνου, ενώ είχαν τον χαρακτήρα των συμβάσεων αορίστου χρόνου μερικής απασχολήσεως και ότι αν και υπέβαλαν αιτήσεις σύμφωνα με το Π.Δ. 180/2004 με σκοπό την αναγνώριση των διαδοχικών συμβάσεων εργασίας μιας ημέρας ως μίας ενιαίας συμβάσεως εργασίας αορίστου χρόνου, δεδομένου ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις του άρθρου 11 του Π.Δ. 164/2004, ο ΟΠΑΠ αρνήθηκε να δεχθεί το αίτημά τους».
Με βάση αυτά τα δεδομένα, ο αρεοπαγίτης τόνισε ότι είναι νόμιμες οι αγωγές των δύο συμβασιούχων, οι οποίες «στηρίζονται στα Π.Δ. 81/2003 και 164/2003», αλλά παράλληλα συντρέχουν και οι διατάξεις εκείνες για «τον χαρακτηρισμό των επίμαχων συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου μερικής απασχόλησης, ως συμβάσεων εργασίας αορίστου χρόνου μερικής απασχολήσεως».
Οι δύο εργαζόμενοι προσέφυγαν στον Άρειο Πάγο ζητώντας να αναγνωριστεί ότι οι συμβάσεις τους είχαν τον χαρακτήρα αορίστου χρόνου μερικής απασχόλησης όπως προέβλεπε το Προεδρικό Διάταγμα Παυλόπουλου (164/2004).
Και ενώ ο ΟΠΑΠ απέρριψε το αίτημά τους ο αρεοπαγίτης κ. Ζιάκας πρότεινε να γίνει δεκτή η προσφυγή υποστήριζοντας ότι σύμφωνα με το πρόγραμμα του ΟΠΑΠ οι δύο συμβασιούχοι κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες του Οργανισμού. Ακόμη, τόνισε ότι οι συμβάσεις αυτές «καταχρηστικά και με σκοπό την καταστρατήγηση των διατάξεων που ρυθμίζουν τις συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου, συνάπτονται από τον ΟΠΑΠ ως συμβάσεις εργασίας μιας ημέρας, δηλαδή ορισμένου χρόνου, ενώ είχαν τον χαρακτήρα των συμβάσεων αορίστου χρόνου μερικής απασχολήσεως και ότι αν και υπέβαλαν αιτήσεις σύμφωνα με το Π.Δ. 180/2004 με σκοπό την αναγνώριση των διαδοχικών συμβάσεων εργασίας μιας ημέρας ως μίας ενιαίας συμβάσεως εργασίας αορίστου χρόνου, δεδομένου ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις του άρθρου 11 του Π.Δ. 164/2004, ο ΟΠΑΠ αρνήθηκε να δεχθεί το αίτημά τους».
Με βάση αυτά τα δεδομένα, ο αρεοπαγίτης τόνισε ότι είναι νόμιμες οι αγωγές των δύο συμβασιούχων, οι οποίες «στηρίζονται στα Π.Δ. 81/2003 και 164/2003», αλλά παράλληλα συντρέχουν και οι διατάξεις εκείνες για «τον χαρακτηρισμό των επίμαχων συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου μερικής απασχόλησης, ως συμβάσεων εργασίας αορίστου χρόνου μερικής απασχολήσεως».
πηγή : Εφημερίδα "Η Αυγή", 29/1/2011
