Η διαθεσιμότητα... βλάπτει σοβαρά το εργασιακό καθεστώς και την αξιοπρέπεια των σχολικών φυλάκων.
Αντισυνταγματική κρίθηκε και από το Μονομελές Πρωτοδικείου Αιγίου (Απόφαση 101/2014 - αριθμ. κατάθ. 499340/2013) , η διαθεσιμότητα των 19 σχολικών φυλάκων του Δήμου Αιγιάλειας, διατάσσοντας παράλληλα τη δημοτική Αρχή να τους επαναπροσλάβει στο εργασιακό καθεστώς στο οποίο ήσαν πριν.
Σε αντίθετη περίπτωση, απειλεί με χρηματικό πρόστιμο 100 ευρώ για κάθε σχολικό φύλακα και υπέρ αυτού για κάθε παράβαση της απόφασης. Το δικαστήριο έκρινε ότι οι διατάξεις της υποπαραγράφου Ζ.2 του Ν. 4093/2012 και του Ν. 4172/2013 αντιστρατεύονται τις αρχές της αναλογικότητας και αξιοκρατίας, διότι η επιλογή των εργαζομένων που τίθενται σε μια τέτοια κατάσταση δε γίνεται βάσει αντικειμενικών κριτηρίων και η κατάργηση των οργανικών θέσεών του δεν γίνεται βάσει ολοκληρωμένης μελέτης αναδιάρθρωσης των δημοσίων υπηρεσιών. Όπως υπογραμμίζει, η θέση σε διαθεσιμότητα των σχολικών φυλάκων εργαζομένων σε Δήμο συνιστά μονομερή βλαπτική μεταβολή των όρων της εργασίας τους.
Όπως αναφέρεται στην απόφαση, «οι διατάξεις αυτές αντιστρατεύονται ευθέως τις προαναφερθείσες αρχές της αναλογικότητας, της αξιοκρατίας και της ορθολογικής διάρθρωσης των υπηρεσιών του Δημοσίου. Τούτο δε διότι η επιλογή των εργαζομένων που τίθενται σε μια τέτοια κατάσταση δεν γίνεται βάσει αντικειμενικών κριτηρίων, όπως αυτά που προαναφέρθηκαν και επί πλέον η κατάργηση των παραπάνω οργανικών θέσεων δεν πραγματοποιείται στη βάση ολοκληρωμένης και εμπεριστατωμένης μελέτης αναδιάρθρωσης των δημοσίων υπηρεσιών αλλά στηρίζεται αποκλειστικά στο τυχαίο κριτήριο της κατάληψης θέσεων κατηγορίας ΔΕ των προαναφερόμενων ειδικοτήτων χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι συγκεκριμένες ανάγκες της καθεμίας ότι οι υπηρεσίες των υπαλλήλων αυτών των ειδικοτήτων, μολονότι δεν έχει συνταχθεί σχετικό οργανόγραμμα στη βάση των πραγματικών αναγκών τους. Τέλος, από τις διατάξεις των άρθρων 1 του Ν. 2112/20, 288, 361, 648, 652 ΑΚ προκύπτει ότι η επιχειρούμενη από τον εργοδότη μονομερής βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας του μισθωτού παρέχει σε αυτόν το δικαίωμα να αξιώσει την επαναφορά της εργασιακής του απασχόλησης στην προηγούμενη κατάσταση (ΑΠ 1743/1991 ΕΕργΔ51, 982, ΕφΑθ 3618/1990 ΝοΒ. 389 1349)».
Επιπλέον, «...με τις διατάξεις της παρ. 1 του άρθρου 80 του Ν. 4172/23072013 (ΦΕΚ 167 τ. Α), καταργήθηκαν στους Δήμους οι θέσεις της ειδικότητας Σχολικών Φυλάκων, ανεξαρτήτως κατηγορίας εκπαίδευσης, με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, από 23072013. Οι υπάλληλοι, των οποίων οι θέσεις καταργήθηκαν και εφόσον κατείχαν τις θέσεις αυτές την 9η Ιουλίου 2013, τέθηκαν σε διαθεσιμότητα, σύμφωνα με την ισχύ της υποπαραγράφου Ζ.2 του Ν. 4093/2012 (Α 222), από 23072013.Η ενέργεια του εναγόμενου να θέσει τους ενάγοντες σε κατάσταση διαθεσιμότητας συνιστά μονομερή βλαπτική μεταβολή των εργασιακών τους όρων. Η θέση των εναγόντων σε διαθεσιμότητα από 23072013 και η μείωση των αποδοχών τους, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη, προσβάλει στον πυρήνα τους συνταγματικά δικαιώματα αυτών και, ειδικότερα, τις αρχές της μη διάκρισης, της αντικειμενικότητας και της αξιοκρατίας.
»Η επίμαχη ρύθμιση μεταβάλει προς το χειρότερο τους όρους εργασίας, αφενός μειώνοντας το μισθό των εναγόντων κατά 25%, αφετέρου, καθιστώντας αβέβαιο το μέλλον της ίδιας της εργασιακής σχέσης. Τούτο δε διότι πιθανολογείται βάσιμα ότι η διαθεσιμότητα θα οδηγήσει σε οριστική απώλεια της θέσεως εργασίας, δεδομένου ότι, σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 4093/2012, η σχέση εργασίας των εναγόντων, εφόσον δεν μεταταχθούν ή μεταφερθούν, ενδεχόμενο σφόδρα πιθανό με τα σημερινά δεδομένα, λύεται με τη λήξη του καθεστώτος της διαθεσιμότητας.
»Οι ενάγοντες τίθενται σε διαθεσιμότητα με μοναδικό κριτήριο την κατηγορία και τον κλάδο, χωρίς επαρκή αιτιολογία για ποιο λόγο επιφυλάσσεται διαφορετική μεταχείριση σε άλλους εργαζομένους της ίδιας κατηγορίας και του ίδιου κλάδου, κατά παράβαση της αρχής της μη διακρίσεως. Η επιλογή δε αυτή έγινε χωρίς να ληφθούν υπόψη οι ανάγκες κάλυψης των οργανωτικών δομών του εναγόμενου Δήμου και της αποτελεσματικής εξυπηρέτησης της λειτουργίας του, σημαντικό τμήμα της οποίας αποτελεί και η φύλαξη και προστασία των σχολικών μονάδων και της πολύτιμης σχολικής περιουσίας από επιθέσεις και προσβολές τρίτων. Δεν αποδείχθηκε, δηλαδή, ότι οι ενάγοντες είναι πλεονάζον προσωπικό του εναγόμενου, αλλά, αντίθετα, αποδείχθηκε ότι είναι απολύτως απαραίτητοι για τη λειτουργία του τελευταίου, όπως βεβαίωσε ο μάρτυράς τους. Ακόμη κι αν υποτεθεί ότι οι ενάγοντες είναι πλεονάζον προσωπικό, τα συγκεκριμένα πρόσωπα ετέθησαν σε διαθεσιμότητα, χωρίς να προηγηθεί αντικειμενική και αξιοκρατική διαδικασία αξιολόγησης.
»Ο νομοθέτης, λειτουργώντας ισοπεδωτικά, αντιμετωπίζει κατά τον ίδιο τρόπο τους ικανούς και ευσυνείδητους υπαλλήλους με τους αργόμισθους και τους ανεπαρκείς. Προσβάλλει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, διότι, ανεξαρτήτως της αποτελεσματικότητας και της προσφορότητας του μέτρου,πίσω από τους αριθμούς υπάρχουν συγκεκριμένα πρόσωπα, των οποίων η ζωή ανατρέπεται άρδην και τα οποία θυσιάζονται, χάριν των οικονομικών στοχεύσεων της Κυβέρνησης και της περιστολής των κρατικών δαπανών, που αναγορεύονται σε σκοπούς υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος, θέτοντας στο περιθώριο τον άνθρωπο ή μετατρέποντας αυτόν σε μέσο προς επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού. Προσβάλλεται δε βάναυσα η προσωπικότητα των εναγόντων, καθόσον απομακρύνονται από τη θέση εργασίας τους και τους αποστερείται το δικαίωμα να εργαστούν.
»Εξάλλου, η καταβολή του 75% των αποδοχών τους, που, ούτως ή άλλως, υπό καθεστώς πλήρους απασχόλησης είχαν ήδη υποστεί δραματικές μειώσεις, σε συνδυασμό με την αλλεπάλληλη επιβολή νέων φόρων και “εισφορών”, έχει ως συνέπεια τη διακινδύνευση της αξιοπρεπούς διαβιώσεως των ιδίων των εναγόντων και των οικογενειών τους η οποία έχει τεθεί ως συνταγματικό όριο των μειώσεων των μισθών και των συντάξεων. Οι μεταβολές αυτές στη σύμβαση εργασίας, οι οποίες οδηγούν στη λύση τους, επέρχονται ανεξάρτητα από την πραγματική βούληση και τις ανάγκες των συμβαλλομένων σε αυτή, θίγοντας στον πυρήνα της τη συμβατική ελευθερία...»
http://www.ergasianet.gr/, 8/1/2015
