
Κόβεται το ΕΚΑΣ έως τα 65, αν και το προσδόκιμο ζωής για θαλασσαιμικούς ασθενείς είναι πολύ μικρότερο
Ποιο «success story» και «πράσινα άλογα»; Ποια ανάπτυξη και ποιο πρωτογενές πλεόνασμα; Στην Ελλάδα των μνημονίων ευαίσθητες κοινωνικά ομάδες του πληθυσμού, άνθρωποι με σοβαρές παθήσεις, βιώνουν έναν πρωτοφανή εφιάλτη για τα ευρωπαϊκά -και όχι μόνο- δεδομένα.
Ενδεικτικό γεγονός της επικρατούσας πολιτικής αναλγησίας αποτελεί η περίπτωση των θαλασσαιμικών συνταξιούχων.
Η κυβέρνηση, παρά το γεγονός ότι οι πάσχοντες από μεσογειακή αναιμία έχουν χαμηλό προσδόκιμο ζωής, για χάρη των πιστωτών από την 1η Ιανουαρίου του 2014 τους έκοψε το Επίδομα Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΕΚΑΣ). Τους υπόσχεται ότι θα τους δώσει ξανά αυτό το βοήθημα των 57 έως 230 ευρώ το μήνα, όταν «κλείσουν» τα 65, δηλαδή δεσμεύεται ότι στη συντριπτική τους πλειονότητα θα το λάβουν πάλι… μετά θάνατον!
Όπως αναφέρουν στην «Εποχή» η πρόεδρος Ιωάννα Μυρίλλα καθώς και ο γενικός γραμματέας της Ελληνικής Ομοσπονδίας Θαλασσαιμίας (ΕΟΘΑ) Βασίλης Δήμος, με το τρίτο μνημόνιο τέθηκε στη χορήγηση του ΕΚΑΣ και ηλικιακό κριτήριο (συμπλήρωση του 65ου έτους της ηλικίας) πέραν των εισοδηματικών, τα οποία προϋπήρχαν. Με βάση τη σχετική διάταξη, το ΕΚΑΣ θα έπρεπε λοιπόν να «κοπεί» από την 1η Ιανουαρίου του 2014 και μετά, σε όλους τους δικαιούχους, πλην των ατόμων με σοβαρές παθήσεις. Όμως, με την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου οι «εξαιρέσεις… εξαιρέθηκαν». Η κυβέρνηση αποφάσισε, χωρίς την γνώμη της Βουλής, να «κοπεί» το ΕΚΑΣ από τις αρχές του τρέχοντος έτους και μετά σε όλους όσοι είναι κάτω των 65 ετών, ακόμη και εάν πάσχουν από βαριές ασθένειες.
Ο παραλογισμός, όμως, δεν σταμάτησε σε αυτό το σημείο. Μετά από πολλές πιέσεις που ασκήθηκαν πέρυσι από αντιπροσωπευτικούς φορείς ειδικών ευπαθών ομάδων, ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας ενέταξε πρόσφατα (μέσα σε ένα νομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος!) διάταξη βάσει της οποίας θα εξαιρεθούν τα άτομα με αναπηρία από 80% και πάνω. Έτσι, ο υπουργός Οικονομικών υπέπεσε σε ένα ακόμη «θανάσιμο» κοινωνικά λάθος αρνούμενος ουσιαστικά να αποδεχθεί ένα δίκαιο και ανθρώπινο αίτημα από συνταξιούχους οι οποίοι συγκεντρώνουν πολύ λίγες πιθανότητες να ξεπεράσουν, στην πλειονότητα τους, ίσως και το 60ο έτος της ηλικίας. «Οι θαλασσαιμικοί ασθενείς – συνταξιούχοι αποδεικνύεται ότι πληρώνουν βαρύ το τίμημα του χαρακτηρισμού της αναπηρίας τους με ποσοστό 67% και άνω, βάσει του Ενιαίου Πίνακα Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας, αφού δεν θα λάβουν ποτέ το ΕΚΑΣ στη σύνταξή τους διότι το ηλικιακό όριο των 65 ετών είναι μέχρι στιγμής μη προσδόκιμο» αναφέρουν η πρόεδρος και ο γενικός γραμματέας της ΕΟΘΑ και αναρωτιούνται: «Εάν ο υπουργός Οικονομικών έχει καταφέρει κάτι που δεν κατάφερε έως τώρα η επιστήμη, δηλαδή να αυξήσει το προσδόκιμο επιβίωσης των θαλασσαιμικών ασθενών, ας κρατήσει το ΕΚΑΣ και ας το δώσει μετά τα 65 έτη.»
Επισημαίνεται ότι οι θαλασσαιμικοί ασθενείς αντιμετωπίζουν ένα ιδιαίτερα υψηλό κόστος διαβίωσης. Σύμφωνα με την κυρία Μυρίλλα, κάθε μήνα, ένας πάσχοντας από Μεσογειακή Αναιμία, ανάλογα την περίπτωση, έχει να αντιμετωπίσει κατά μέσο όρο ένα κόστος από 50 έως 150 ευρώ. Πολλά, μάλιστα, φάρμακα οι θαλασσαιμικοί τα πληρώνουν εξολοκλήρου από την τσέπη τους, όπως για παράδειγμα τα αντισυλληπτικά τα οποία χρειάζονται οι γυναίκες με μεσογειακή αναιμία ως υποκατάστατα θεραπείας, αφού η κυβέρνηση τα έχει εντάξει στην «αρνητική λίστα φαρμάκων» χωρίς καμιά εξαίρεση! Παράλληλα, για τις ιατρικές εξετάσεις που πρέπει σχεδόν κάθε μήνα οι πάσχοντες από θαλασσαιμία να κάνουν, καταβάλλουν το 15%. Από αυτούς, λοιπόν, η κυβέρνηση επιλέγει να κόψει το ΕΚΑΣ των 57 έως 230 ευρώ, το μήνα… Να πώς προκύπτει το πρωτογενές πλεόνασμα.
Νάσος Χατζητσάκος
Εφημερίδα "Η Εποχή", 2/2/2014