ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΤΑΙ ΝΑ ΜΠΟΥΝ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΠΕΡΙΟΡΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ ΤΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΕΡΙΚΟΨΟΥΝ ΜΙΣΘΟΥΣ, ΑΛΛΑ Η ΤΡΟΪΚΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΝΗΤΙΚΗ
ΝΑ ΜΑΖΕΨΕΙ τον... Αρμαγεδδώνα που θα προκαλέσει στην ελληνική αγορά εργασίας η υιοθέτηση επιχειρησιακών συμβάσεων σε προβληματικές επιχειρήσεις που βρίσκονται σε διαδικασία αναδιάρθρωσης προσπαθεί η κυβέρνηση, μετά την θύελλα των αντιδράσεων που προκλήθηκαν.
Για το λόγο αυτό επιχειρεί να βάλει κριτήρια όπως το ύψος της ανεργίας στον νομό που εδρεύει η εταιρεία, ώστε να περιοριστούν όσοι μπορούν να κάνουν χρήση του μέτρου (η ανεργία είναι σχετικά χαμηλή σε περιοχές όπως η Αττική, και η Βοιωτία, όπου έχουν εγκατασταθεί χιλιάδες επιχειρήσεις).
Η υπόθεση θα «κλείσει» στις 15 Νοεμβρίου όταν θα έρθουν τα υψηλόβαθμα στελέχη των «επιτηρητών» στην Αθήνα. Πληροφορίες αναφέρουν ότι επιμένουν στη «σκληρή» στάση. Αλλωστε η κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων αναγράφεται ρητά στο αναθεωρημένο μνημόνιο που υπέγραψαν στις 7 Σεπτεμβρίου οι υπουργοί Οικονομικών της Ε.Ε.
Στο ίδιο κείμενο καταγράφεται η υποχρέωση της Ελλάδος έως το τέλος Σεπτεμβρίου να συμμορφωθεί και με μία σειρά από άλλες επώδυνες παρεμβάσεις στα εργασιακά. Η θέσπισή τους αποτελεί προϋπόθεση για να εκταμιευθεί η δόση του Δεκεμβρίου και απ' ό,τι φαίνεται η κυβέρνηση τις έχει αποδεχθεί πλήρως. Περιλαμβάνουν τις αλλαγές στη διαιτησία (που δρομολογήθηκαν), την άρση της επέκτασης των κλαδικών συμβάσεων σε όσους δεν καλύπτονται από τις διαπραγματεύσεις, αυξήσεις μισθών σε τοπικό επίπεδο κατώτερες των κλαδικών, μεγαλύτερη ευελιξία στον χρόνο εργασίας, επέκταση της μαθητείας από 3 μήνες σήμερα σε 1 χρόνο, και ευρύτερη χρήση προσωρινών συμβάσεων.
Η ελληνική πλευρά δίδει τις παραπάνω παρεμβάσεις ως «αντάλλαγμα» για τη μερική μόνο άρση των κλαδικών συμβάσεων. Δομεί τη διαπραγμάτευσή της με δούρειο ίππο την απουσία χρόνου:
*Με το πρόσχημα ότι έχει παρέλθει η προθεσμία προσαρμογής (έληγε 30 Σεπτεμβρίου) προχωρεί άμεσα σε κοινωνικό διάλογο, κοινοποιώντας στους εταίρους τις προτάσεις για να προκαταλάβει αντιδράσεις των επιτηρητών, αλλά και για να αναγάγει τυχόν κοινωνικές αντιδράσεις σε «φράκτη» έναντι των έξωθεν πιέσεων.
*Οργανώνει την επιχειρηματολογία - η οποία συζητήθηκε ήδη ατύπως μεταξύ της αρμόδιας υπουργού Λούκας Κατσέλη και στελεχών της τρόικας. Μεταφέρθηκε μεταξύ άλλων ότι οι επιχειρησιακές συμβάσεις μπορεί αν «απελευθερωθούν» να οδηγήσουν ακόμη και σε πιο υψηλές μισθολογικές αυξήσεις σε κάποιες περιπτώσεις.
*Εξετάζει εναλλακτικά σενάρια άρσης των κλαδικών συμβάσεων, σε περίπτωση που οι αντιρρήσεις δεν αρθούν. Ως αντάλλαγμα θα συμμορφωθεί με την τρόικα σε μία σειρά από άλλες απαιτήσεις του μνημονίου, για τις οποίες επίσης υπήρχε χρονική υποχρέωση να ολοκληρωθούν έως το τέλος Σεπτεμβρίου.
της Δήμητρας Καδδά, από την "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία", 10/10/2010
ΝΑ ΜΑΖΕΨΕΙ τον... Αρμαγεδδώνα που θα προκαλέσει στην ελληνική αγορά εργασίας η υιοθέτηση επιχειρησιακών συμβάσεων σε προβληματικές επιχειρήσεις που βρίσκονται σε διαδικασία αναδιάρθρωσης προσπαθεί η κυβέρνηση, μετά την θύελλα των αντιδράσεων που προκλήθηκαν.
Για το λόγο αυτό επιχειρεί να βάλει κριτήρια όπως το ύψος της ανεργίας στον νομό που εδρεύει η εταιρεία, ώστε να περιοριστούν όσοι μπορούν να κάνουν χρήση του μέτρου (η ανεργία είναι σχετικά χαμηλή σε περιοχές όπως η Αττική, και η Βοιωτία, όπου έχουν εγκατασταθεί χιλιάδες επιχειρήσεις).
Η υπόθεση θα «κλείσει» στις 15 Νοεμβρίου όταν θα έρθουν τα υψηλόβαθμα στελέχη των «επιτηρητών» στην Αθήνα. Πληροφορίες αναφέρουν ότι επιμένουν στη «σκληρή» στάση. Αλλωστε η κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων αναγράφεται ρητά στο αναθεωρημένο μνημόνιο που υπέγραψαν στις 7 Σεπτεμβρίου οι υπουργοί Οικονομικών της Ε.Ε.
Στο ίδιο κείμενο καταγράφεται η υποχρέωση της Ελλάδος έως το τέλος Σεπτεμβρίου να συμμορφωθεί και με μία σειρά από άλλες επώδυνες παρεμβάσεις στα εργασιακά. Η θέσπισή τους αποτελεί προϋπόθεση για να εκταμιευθεί η δόση του Δεκεμβρίου και απ' ό,τι φαίνεται η κυβέρνηση τις έχει αποδεχθεί πλήρως. Περιλαμβάνουν τις αλλαγές στη διαιτησία (που δρομολογήθηκαν), την άρση της επέκτασης των κλαδικών συμβάσεων σε όσους δεν καλύπτονται από τις διαπραγματεύσεις, αυξήσεις μισθών σε τοπικό επίπεδο κατώτερες των κλαδικών, μεγαλύτερη ευελιξία στον χρόνο εργασίας, επέκταση της μαθητείας από 3 μήνες σήμερα σε 1 χρόνο, και ευρύτερη χρήση προσωρινών συμβάσεων.
Η ελληνική πλευρά δίδει τις παραπάνω παρεμβάσεις ως «αντάλλαγμα» για τη μερική μόνο άρση των κλαδικών συμβάσεων. Δομεί τη διαπραγμάτευσή της με δούρειο ίππο την απουσία χρόνου:
*Με το πρόσχημα ότι έχει παρέλθει η προθεσμία προσαρμογής (έληγε 30 Σεπτεμβρίου) προχωρεί άμεσα σε κοινωνικό διάλογο, κοινοποιώντας στους εταίρους τις προτάσεις για να προκαταλάβει αντιδράσεις των επιτηρητών, αλλά και για να αναγάγει τυχόν κοινωνικές αντιδράσεις σε «φράκτη» έναντι των έξωθεν πιέσεων.
*Οργανώνει την επιχειρηματολογία - η οποία συζητήθηκε ήδη ατύπως μεταξύ της αρμόδιας υπουργού Λούκας Κατσέλη και στελεχών της τρόικας. Μεταφέρθηκε μεταξύ άλλων ότι οι επιχειρησιακές συμβάσεις μπορεί αν «απελευθερωθούν» να οδηγήσουν ακόμη και σε πιο υψηλές μισθολογικές αυξήσεις σε κάποιες περιπτώσεις.
*Εξετάζει εναλλακτικά σενάρια άρσης των κλαδικών συμβάσεων, σε περίπτωση που οι αντιρρήσεις δεν αρθούν. Ως αντάλλαγμα θα συμμορφωθεί με την τρόικα σε μία σειρά από άλλες απαιτήσεις του μνημονίου, για τις οποίες επίσης υπήρχε χρονική υποχρέωση να ολοκληρωθούν έως το τέλος Σεπτεμβρίου.
της Δήμητρας Καδδά, από την "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία", 10/10/2010